.

زبان فارسی، زبان اهل جهنم و زبان عربی, زبان اهل بهشت است

By:Maryam
1398/01/04 - 12:00
6364

 شايد شنيده باشيد كه اسلامگرايان هميشه عنوان ميكنند كه اسلام دين برادرى و برابرى است و در اسلام اختلاف نژادى وجود ندارد، ولى وقتى به متون اسلامى سر ميزنيم می‌بينيم كه احاديث و رواياتى از بزرگان دين اسلام نقل كرده‌اند كه اين ادعا را به كلى باطل ميكند. تعدادى از اين دست روايات را از بزرگان شيعه و سنى خدمتتان ارائه می‌كنيم و قضاوت را بر عهده خودتان می‌گذاريم.

 

 ١) در كتب حديث بزرگان مذهب تشيع:

 اميرالمؤمنين اخبرنا عن قول الله تعالى: ساله عن كلام اهل الجنه، فقال “كلام اهل الجنه بالعربیه و ساله عن كلام اهل النار؛ فقال “بالمجوسيه…(۱)

ترجمه: امیرالمومنین از قول الله‌تعالی ما را آگاه کرد: از او در مورد زبان اهل بهشت پرسیده شده، فرمود: زبان اهل بهشت عربی است و از زبان اهل جهنم پرسیدند، فرمود آنان با زبان زرتشتیان(زبان فارسی) سخن می‌گویند.

این حدیث را بزرگان شیعه مثل علامه‌مجلسی و شیخ‌صدوق در کتابهایشان آورده‌اند.

 ٢) علمای اهل سنت هم روایات متعددی را آورده‌اند مثلا :

 ۱. كلام أهل النار بالفارسیه و كحديث من تكلم بالفارسيه زادت فی خبثه و نقصت من مروءته.(۲)

ترجمه:زبان جهنمیان فارسی است و کسی که با زبان فارسی سخن بگوید بر پلیدی‌اش افزود می‌شود و دچار کمبود ادب می‌گردد.

۲. من احسن منكم ان يتكلم بالعربيه فلا يتكلمن بالفارسيه فإنه يورث النفاق.(۳)

ترجمه: بهترین شما کسی است که با زبان عربی سخن بگوید، هیچکس با فارسی سخن نگوید که این زبان نفاق را به ارث می‌گذارد.

البته سخن در اینجا پایان نمی پذیرد . روايات صحيح السندى در كتاب‌هاى اهل سنت يافت مى‌شود كه عمر بن خطاب مردم را از يادگيرى مكالمه به زبان غير عربى و همچنين از ورود به كنيسه‌هاى نهى مى‌كرد؛ چون اعتقاد  داشت كه خشم و غضب الهى بر آن‌ها نازل خواهد شد . همچنين عمر بن خطاب استدلال مى‌كرد كه سخن گفتن به زبان غير عربى خباثت و نيرنگ است.

۳. مالك بن أنس در المدونة الكبرى مى‌نويسد: قال وأخبرني مالك أن عمر بن الخطاب نهى عن رطانة الأعاجم وقال إنها خب.(۴)

ترجمه: عمر بن خطاب از سخن گفتن به زبان عجم‌ها نهى مى‌كرد و مى‌گفت كه اين كار خباثت و نيرنگ است.

۴. عبد الرزاق صنعانى به نقل سفيان ثورى از أبى عطاء بن دينار مى‌نويسد: عَنِ الثَّوْرِيِّ، عَنْ أَبِي عَطَاءِ بْنِ دِينَارٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، قَالَ: ” لا تَعَلَّمُوا رَطَانَةَ الأعَاجِمِ، وَلا تَدْخُلُوا عَلَيْهِمْ فِي كَنَائِسِهِمْ يَوْمَ عِيدِهِمْ، فَإِنَّ السُّخْطَةَ تَنْزِلُ عَلَيْهِمْ.(۵)

ترجمه:عمر بن خطاب گفت: مكالمه به زبان غير عربى را ياد نگيريد، و وارد كنيسه‌هاى آنان در روز عيد نشويد؛ زيرا خشم و غضب بر آن‌ها نازل مى‌شود.

۵. معافى بن عمران موصلى در كتاب الزهد خود اين روايت را مفصل‌تر نقل كرده است: حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ: قَالَ عُمَرُ ” لا تَعَلَّمُوا رَطَانَةَ الأَعَاجِمِ ؛ فَإِنَّ الرَّجُلَ إِذَا تَعَلَّمَهَا خَبَّ، وَلا تَلْبَسُوا لِبَاسَهُمْ، وَاخْشَوْشِنُوا، وَاخْلَوْلِقُوا، تَجَرَّدُوا، وَتَمَعَّدُوا، فَإِنَّكُمْ مُعَذَّبُونَ.(۶)

ترجمه: عمر گفت: مكالمه به زبان عجم را ياد نگيريد؛ زيرا وقتى شخصى آن را ياد مى‌گيرد، خبيث و نيرنگ باز مى‌شود. لباس عجم‌ها را نپوشيد … زيرا اگر اين كارها را انجام بدهيد، عذاب خواهيد شد.

۶. ابن تيميه به همين روايات استناد كرده و مى‌نويسد: فهذا عمر قد نهى عن تعلم لسانهم وعن مجرد دخول الكنيسة عليهم يوم عيدهم فكيف من يفعل بعض أفعالهم أو قصد ما هو من مقتضيات دينهم اليست موافقتهم فى العمل أعظم من موافقتهم فى اللغة.(۷)

ترجمه: اين عمر بن خطاب است كه از يادگرفتن زبان عجم‌ها و همچنين از مجرد ورود به كنيسه‌هاى آن‌ها در روز عيد نهى كرده است؛ پس چگونه است كه كسى كه بعضى از كارهاى آن‌ها را انجام مى‌دهد…

۷. ابن أبى شيبه نيز با سند ديگر همين روايت را نقل كرده است: حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ ثَوْر ٍ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ: ” لا تَعَلَّمُوا رَطَانَةَ الأَعَاجِمِ، وَلا تَدْخُلُوا عَلَيْهِمْ كَنَائِسَهُمْ، فَإِنَّ السُّخْطَةَ تَنْزِلُ عَلَيْهِمْ.(۸)

منابع:

۱) علل الشرایع از شیخ صدوق ج ۲ ص ۵۹۷ – عیون اخبار الرضا ج ۲ ص ۲۲۳ – بحارالانوار ج ۸ ص ۲۸۶

۲) کتاب فتح الباری فی شرح صحیح البخاری از ابن حجر عسقلانی ( از علمای بزرگ و مشهور اهل سنت) کتاب الجهاد و السیر. باب من التکلم بالفارسیه.

۳) مستدرک حاکم نیشابوری ج ۴ ص ۸۷

۴) مالك بن أنس ابوعبدالله الإصبحي (متوفاى۱۷۹هـ)، المدونة الكبرى، ج ۱   ص ۶۳، ناشر: دار صادر – بيروت.

۵) الصنعاني، ابوبكر عبد الرزاق بن همام (متوفاى۲۱۱هـ)، المصنف، ج ۱   ص ۴۱۱، ح۱۶۰۹، تحقيق حبيب الرحمن الأعظمي، ناشر: المكتب الإسلامي – بيروت، الطبعة: الثانية، ۱۴۰۳هـ.

۶) الموصلي ، المعافى بن عمران، (متوفاي۱۸۵هـ) ، الزهد للمعافى، ناشر: دار البشائر الإسلامية ـ بيروت، الطبعة: الأولى

۷) ابن تيميه الحراني الحنبلي، ابوالعباس أحمد عبد الحليم (متوفاى ۷۲۸ هـ)، كتب ورسائل وفتاوي شيخ الإسلام ابن تيمية، ج ۲۵ ص ۳۲۵، تحقيق: عبد الرحمن بن محمد بن قاسم العاصمي النجدي، ناشر: مكتبة ابن تيمية، الطبعة: الثانية.

۸) إبن أبي شيبة الكوفي، ابوبكر عبد الله بن محمد (متوفاى۲۳۵ هـ)، الكتاب المصنف في الأحاديث والآثار، ج ۵   ص ۲۹۹، ح۲۶۲۸۱، تحقيق: كمال يوسف الحوت، ناشر: مكتبة الرشد – الرياض، الطبعة: الأولى، ۱۴۰۹هـ

نتيجه گيرى:

اين گفته ها و احاديث فاشيست عربى و نژاد پرستى مسلمين عرب و آورندگان اين دين بيابانى را اثبات ميكند و باز هم دروغ روحانيون را كه اسلام دين برادرى و برابرى است.


 
 
آخرین ویدیوها

پیام بگذارید