.

پيامبر اسلام و ائمه شيعه، عامل هرزگى و فحشا در جامعه

By:Maryam
1397/12/22 - 12:00
8944

در طول تاريخ و در تمامى كشورهاى دنيا فاحشه خانه ها و زنان تن فروش وجود داشته و هنوز هم دارند.

در اين مكانها زنان تن فروش به مشتريان مرد خود سرويسهاى جنسى ميدهند. اساس كار چنين بوده و هست كه مردى در مقابل مبالغى و البته با رضايت كامل بانوى مورد سرويس جنسى دريافت ميكند.

در تمامى اين موارد نيز زنان بى سرپرست يا فقير و بى خانمان اقدام به اينكار ميكنند. اديان و مذاهب در طول تاريخ هميشه مخالف اينكار و اين مكانها بوده اند و چه زنهائى كه بدليل پرداختن به تن فروشى توسط متوليان اديان كشته شده و يا به آتش كشيده شده اند.

هنوز نيز در جوامع پيشرفته دنيا به پديده تن فروشى بعنوان يك بيمارى اجتماعى نگاه ميشود و براى تحت كنترل درآوردن اين معضل اجتماعى، مكانهاى تحت كنترل هم از نظر پزشكى و هم از نظر جلوگيرى از سوء استفاده باندهاى مافيائى، در نظر گرفته شده است.

با اين مقدمه برگرديم به اصل موضوع يعنى هرزگى در اسلام و طرفدارى دين اسلام از تن فروشى زنان و سوء استفاده مردان هرزه ازين زنان با استناد به ازدواج موقت، متعه يا همان صيغه كه مردى(تفاوت نميكند مجرد باشد يا متاهل) زنى را (تفاوت ندارد مجرد باشد يا داراى همسر) به قيمت تعيين شده و براى مدتى به ازدواج خود در  مى آورد و هدف اصلى نيز تأمين نياز جنسى مرد است زيرا در ازدواج موقت فقط مرد ميتواند صيغه كند و نه زن.

حال اگر تعريف تن فروشى به سبك غربى و تن فروشى مذهبى(صيغه) را با هم قياس كنيد، اين مشتركات در آنها ديده ميشود.

١) در هر دو مرد خريدار است و زن فروشنده كالاى جنسى

٢) در هردو مرد مبلغى را پرداخت ميكند

٣) در هردو رضايت طرفين شرط است

٤) در هردو شرايط تأهل براى طرفين وجود ندارد

خوب ديديد كه هيچ نوع اختلافى مابين تن فروشى به سبك غرب و تن فروشى اسلامى وجود ندارد و تنها تفاوت آن در صادر كننده حكم اين تن فروشى و در واقع ترويج فحشاء است.

در فاحشگى اسلامى اين متوليان دين و كتاب دينى مسلمانان است كه آنرا ترويج ميكند درصورتى كه در غرب حكومتها با تدابير شديد بدنبال محدود كردن و كاهش عواقب آن بر جامعه هستند.

حال ميخواهيم ترويج اين فحشاء را از ديد متوليان دين اسلام بررسى كنيم. قبل از بررسى اسناد اسلامى ببينيم اصولا اين ازدواج موقت از كجا آغاز شد و چگونه وارد قرآن شد و به صورت يك حكم دينى درآمد.

صیغه از کجا باب شد؟

خلاصه ماجرا: پيامبر اسلام علیرغم آنکه حرامسرایی پر از زنان زیبا و در سنین مختلف داشتند از آنجایی که علاقه شديدى به همخوابى با زنان مختلف و تنوع طلبى وافرى در اينمورد داشتند، روزی با زنی بنام حره بدون عقد ازدواج(امروزه اينكار زنا نام دارد) همبستر میشود. از اقبال بد ایشان، برخى از زنانش متوجه ماجرا میشوند و با انتشار اين اخبار عده اى به ایشان اتهام فحشاء ميزنند.

ايشان نيز با كمك الله(كه هميشه هواى زير شكم ايشان را داشته) پاسخ را از آستینش بيرون آورده و می گوید: ازدواج موقت کرده بودم ! البته این نوع ازدواج در قبل از اسلام هم وجود داشت و بدليل اين اتفاق و لو رفتن هوسرانى پيامبر اسلام، شامل آيه شده و به گردن خداى مسلمانان مى افتد. ولى پس از مرگ محمد، عمر بن خطاب که از اصل ماجراى پيامبرى محمد و آيات قرآن و دروغهاى محمد اگاهی داشته، انرا حرام اعلام میکند و می گوید این نوع ازدواج فقط مختص پیامبر بوده است.

متن عربى روايت به داستان فوق – قال وروى الفضل الشيباني باسناده إلى الباقر عليه السلام أن عبد الله بن عطاء المكي سأله عن قوله تعالى ” وإذ أسر النبي ” الآية فقال إن رسول الله صلى الله عليه وآلهتزوج بالحرة متعة فاطلع عليه بعض نسائه فاتهمته بالفاحشة فقال أنه لي حلال أنه نكاح بأجل فاكتميه فاطلعت عليه بعض نسائه.

ترجمه: رسول خدا با حره ازدواج موقت كرد، بعضی از زنان رسول خدا از این ازدواج مطلع شدند و به پیامبر نسبت زنا دادند. پیامبر در جواب آنها گفت: اینكار بر من حلال است این یك نكاح موقت بود درنتیجه آنرا مخفی كردم.(منابع: وسایل الشیعه ج ۲۱ ص ۱۰ و الموجز في المتعة – المحقق الثاني (المحقق الكركي)

در ميان فقهاى دو مذهب عمده اسلام يعنى تسنن و تشيع در اينمورد اختلاف ديدگاه وجود دارد. علماى اهل سنت آنرا نمى پذيرند و حكم آنرا طبق دستور خليفه دوم مسلمانان نسخ شده ميدانند اما در مذهب شيعه و با استناد به آيات قرآن و صدها حديث از ائمه، مروج پر و پا قرص صيغه درجامعه بوده و هستند. متوليان مذهب شيعه با استناد به آيه ٢٤ از سوره نساء آنرا جزو دستورات قرآن ميدانند.

متن آیه: و المحصنات من النساء الا ما ملکت أیمانکم کتاب الله علیکم و احل لکم ما وراء ذالکم أن تبتغوا بأموالکم محصنین غیر مسافحین فما استمتعتم به منهن فاتوهن اجورهن فریضة و لا جناح علیکم فیما تراضیتم به من بعد الفریضة إن الله کان علیما حکیما.                            ترجمه: و زنان شوهر دار( بر شما حرام است) مگر آنها را که (از راه اسارت) مالک شده اید(چون اسير است تجاوز كنيد) اینها احکامی است که خداوند بر شما مقرر داشته است اما زنان دیگر غیر از اینها (که گفته شد) بر شما حلال است که با اموال خود، آنان را اختیار کنید، در حالی که  پاکدامن باشید و از زنا خودداری نمایید. ائمه و روحانيون شیعه  ” فما استمتعتم به منهن فاتوهن اجورهن فریضة” را مربوط به حکم و دستور ازدواج موقت و متعه گرفته اند. به تفسیر المیزان علامه طباطبایی و تفسیر نمونه و مجمع البیان از شیعه و تفسیر کبیر فخر رازی ذیل آیه مربوط مراجعه فرمایید.

روایات اهل سنت در برداشت ازين آيه :

الف: در شرح قوشجی بر تجرید العقاید، مبحث امامت صفحه ٤٦٤ آمده است که عمر خلیفه دوم گفت: ای مردم سه چیز در عهد پیامبر بودند و من آنان را حرام کرده و عمل کننده به آنها را عقوبت می کنم و این سه یکی متعه زنان و دیگری متعه حج و دیگر جمله حی علی خیر العمل در اذان است.

ب: صحیح بخاری در ج ٦ ص ٣٧ قسم التفسیر ذیل آیه ١٩٦ سوره بقره از عمران بن حصین نقل می کند که هنگامی که آیه متعه در کتاب خدا نازل شد ما همراه رسول بودیم و بدان عمل می کردیم و از قرآن چیزی نازل نشد که آن را تحریم کند و پیامبر  تا زنده بود از آن نهی نکرد … و بعد از پیامبر خلیفه دوم است به نظر و رأی شخص خود چیزی گفت.

پس اهل سنت با استناد به همين روايات و دستور خليفه دوم، ازدواج موقت يا همان فاحشگى اسلامى را براى خود و جامعه نميپذيرند. حال برويم به سراغ ائمه محترم شيعه و روحانيون متولى اين مذهب. روايات و احاديث در مورد صيغه در كتابهاى حديث شيعه آنقدر زياد است كه ميتوان از آنها چند كتاب استخراج كرد، ولى به چند مورد مهم بسنده ميكنيم كه ببينيم رويكرد ائمه شيعه با اين بيمارى اجتماعى، تن فروشى زنان و ترويج فاحشگى در جامعه چه بوده است.

‌ احاديثى براى فريب زنان شيعه 

١) امام صادق ميگويد : هنگامى كه پيامبر  به معراج رفت، فرمود: جبرئيل نزد من آمده و گفت: اى محمد خداوند مى فرمايد: من گناهان زنانى كه از امت تو متعه شوند را بخشيدم(منبع: من لا يحضره الفقيه نویسنده : الشيخ الصدوق    جلد : ٣  صفحه : ٤٦٣)

٢) پيامبر فرمود: هركس زن مومنه اى را صيغه كند مانند اين است كه ٧٠ بار به زيارت كعبه رفته باشد(منبع: من لايحضرالفقيه از شيخ صدوق ج ٣ ص ٣٦٦)

٣) فضل ابن مولی روایت است كه از امام صادق پرسیدم زنی را متعه نمودم و بعدا تحقیق نمودم كه زن شوهر داشته؛ امام (عصبانی شد) و فرمود: چرا از ازدواج آن تحقیق به عمل آوردی نیازی به آن نبود(منبع: كتاب التهذیب شیخ طوسی ج ٢ ص ١٨٧)

٤) از امام صادق در مورد ازدواج موقت پرسيده شد آيا فقط بايد چهار زن باشد؟ فرمود خير ، با ١٠٠٠ نفر از اينگونه زنان ازدواج کن زيرا اينها کرايه ايي هستند.( منابع: الکافي ج٥ ص: ٤٥٢- الاستبصار ج٣، ص:١٤٧- تهذيب الاحکام ج٧، ص:٢٤٨) 

٥) از محمد ابن عبدالله اشعری روایت است از امام رضا پرسید شخصی با زنی متعه میكند و بعد سپس مشكوك میشود كه او شوهر دارد؛امام فرمودند نیازی به تحقیق و شك نیست و متغه او جایز است(منبع: وسایل الشیعه ح٥، باب ١٠ از ابواب متعه)

٦) از هشام بن سالم روايت است كه ايشان مي فرمايند امام جعفر صادق فرمودند: براي مردان نكاح موقت مستحب است و بسيار كريه و ناپسند مي دانم كه فردي از دنيا برود و ازدواج موقت ننموده باشد(منبع: وسائل شيعه  ج ١٤. ص ٤٤٣ )

٧) از زراره روايت است كه ايشان مي فرمايند از امام جعفر صادق درباره ي متعه پرسيدم آيا زنان متعه شده جزو زنان چهار گانه اي هستند كه در قرآن ذكر شده اند ايشان فرمودند آن زنان مستاجره هستند اگر خواستي هزار تا از آنان را اجاره نما (منبع: فرع كافى ج ٢ ص ٤٨) 

٨) از محمد بن مسلم روايت است كه مي فرمايند امام جعفر فرمودند زنان متعه شده جزو زنان چهارگانه اي كه در قرآن ذكر شده اند نيستند زيرا كه اين زنان طلاق نمي شوند و از شوهران نيز ارث نمي برند بلكه آنان اجاره شده اند(منبع: فروع كافى ج ٢ ص ٤٣)

٩) از فضل مولي محمد بن راشد روايت است كه مي فرمايد من از امام جعفر صادق پرسيدم من با يك زني متعه نمودم و سپس در قلبم اين سوال پيش آمد كه مبادا او شوهر داشته باشد و سپس پس از تحقيق او را شوهر دار يافتم امام جعفر صادق فرمودند: متعه او اشكالي نداشت چرا از ازدواج او تحقيق به عمل آوردي نيازي به آن نبود(منبع: التهذيب ج ٢ ص ١٨٧)

١٠) از مهران بن محمد روايت است كه مي فرمايد به امام جعفر صادق گفته شد: فلاني زني را متعه نموده است و او از اينكه مبادا زن شوهر داشته باشد تحقيق كرد امام صادق فرمودند چرا تحقيق نموده است نيازي به تحقيق نيست نكاح و متعه او جايز است( منبع: التهذيب ج ٢ ص ١٨٧)

١١) از محمد بن عبدالله اشعري روايت است كه مي فرمايد به امام رضا گفتم: شخصي با زني ازدواج مي نمايد و سپس مشكوك مي شود كه او شوهر دارد. ايشان فرمودند: نيازي به تحقيق و شك نيست, و متعه او جايز است(منبع: التهذيب ج ٢ ص ١٨٧)

١٢) از اسحاق بن جرير روايت است كه مي فرمايد به امام جعفر صادق گفتم در كوفه زن فاجره اي است آيا مي توانم با او متعه نمايم ايشان فرمودند آيا او پرچم فسق و زنا را بر خانه اش زده است گفتم خير ايشان فرمودند آري متعه با او جايز است و در روايتي ديگر نقل شده است كه اگر او پرچم زنا را آويزان كرده باشد باز هم متعه با او جايز است(منبع: وسايل الشيعه ج ١٤ ص ٤٥٥)

١٣) از حسن بن ظريف روايت است كه مي فرمايد به امام جعفر نامه اي نوشتم به مدت سي سال است كه متعه را ترك نموده ام و اينك به آن علاقمند شده ام در محله ما زن زيبايي وجود دارد ولي فاجره و فاسقه است آيا مي توانم با او متعه نمايم ايشان فرمودند شما با آن كار سنتي را زنده و بدعتي را مي ميراني هيچ اشكالي ندارد(منبع: وسايل الشيعه ج ١٤ ص ٤٥٥)

١٤) از عمار بن مروان روايت است كه مي فرمايد به امام جعفر گفتم شخصي نزد زني براي نكاح متعه مي آيد و او مي گويد: من به شرطي با شما متعه مي نمايم كه از فرجم استفاده ننمايي و از محل و مكان ديگر مي تواني تلذذ حاصل نمايي امام جعفر فرمودند آن فرد بايد آن شرط را رعايت نمايد و از مكان دبر(مقعد) او استفاده نمايد(منبع: فروع الكافى ج ٢ ص ٤٨)

اينها ١٤ روايت از صدها روايت شرم آور در مورد صيغه يا همان فاحشگى اسلامى است كه روحانيون شيعه و به نقل از ائمه شيعه آنها را نقل كرده اند.

كل مسئله صيغه و يا ازدواج موقت، ارضاى شهوت سيرى ناپذير مردان مسلمان بوده و هست و تنها چيزى كه در اين ميان به آن وقعى نهاده نشده است، خواسته زنان است، زيرا در دين مبين اسلام زنان تنها براى زاد و ولد و ارضاى جنسى مردان خلق شده اند و ارزش و اعتبارى بعنوان يك انسان ندارند.

اما رواياتى هم وجود دارد كه ميتوان دختر باكره را نيز صيغه كرد و بدليل باكره بودن بايد گونه اى ديگر با آنها نزديكى كرد.

١) از محمد بن ابي حمزه روايت است كه از ايشان پرسيدند آيا مي توانيم دختران باكره را متعه نماييم ايشان فرمودند متعه با آنان اشكالي ندارد ولي از شرمگاه آنان استفاده ننماييد( منبع: وسايل شيعه ج ١٤ صفحه ٤٥٨)

از اين روايات به وضاحت ثابت مي گردد كه زنان متعه شده جزو مصاديق آيه ﴿فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنّ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَافِحِينَ﴾ نيستند زيرا كه در اينجا عقد متعه جاري گرديده ولي استمتاع صورت نگرفته است و توسط امام جعفر صادق استمتاع ممنوع قرار گرفته است پس شوهر در مقابل چه چيز به آن زن مهريه مي پردازد آيا او را به عنوان دوست دختر انتخاب نموده و فقط براي قدم زدن و سخن گفتن با او مهريه مي پردازد و آيا مهريه با اين چيزها بر شوهر لازم مي شود؟

آنچه در اين بين به عقل و شعور متوليان دين اسلام خطور نكرده، هرزگى مردان مسلمان است زيرا طبق روايات فوق مرد مسلمان ميتواند هزار زن را صيغه كند، در واقع اين مرد مسلمان است كه براى هرزه بودن خودش بهائى ناچيز ميپردازد تا در آغوش زنى باشد و اين هرزگى هديه اى است كه پيامبرشان به همراه ائمه محترم شيعه براى او به ارمغان آورده و جامعه اى پر از فاحشگى وهرزگى را به بشريت تقديم كرده اند.

از سوى ديگر هيچ زنى دوست ندارد همسرش  زنى ديگر را شريك رختخواب او بكند، اما وقتى اين فاحشگى رنگ مذهبى به خود ميگيرد، زنان نگونبخت مسلمان نيز قاعدتا بايد اين خفت و خوارى را تحمل كنند به راحتى خزيدن مرده هرزه شان به آغوش زنى تن فروش را ديده و دم برنياورند.

خوب اين قانون و روايات مربوطه به راحتى بهانه به دست كسانى ميدهد كه در سطح جامعه تن فروشى ميكنند و همچنين راه را براى هوسرانى مردانى باز ميكند كه با پرداخت مبالغى جسم زنى را به عاريه ميگيرند.

آيا اين اشاعه فحشاء وهرزگى در جامعه نيست؟؟

همانطور كه خوانديد صيغه يا ازدواج موقت چيزى جز هرزگى و تن فروشى نيست كه تنها ثمره آن به فحشا كشيدن جامعه و سست كردن بنياد خانواده ميباشد.

جالب توجه اينكه اكثر اين زنان و مردان تن فروش در اطراف حرم امامان شيعه و امامزادگان ديدار و تجمع ميكنند، گوئى با تاييد آن امام يا امامزاده فاحشگى شان را رسمى ميكنند.

كافى است سرى به شهر هاى قم و يا مشهد زده و در كنار مقبره اين خواهر و برادر(امام رضا و معصومه) انبوه زنان و مردان تن فروش مسلمان را ببينيد كه براى ارضاى شهوت در حال معامله و چانه زنى هستند.

اينروزها نيز از منابع رسمى و غير رسمى خبر از فاحشه خانه هاى مشهد و قم به گوش ميرسد كه مركز تجمع مسافرين عربى هستند كه براى اجراى سنت پيامبر و ائمه شيعه، جسم هرزه خود را در آغوش بانوى تن فروشى بيندازند كه از فرط فقر و فلاكت متوليان مذهب فاحشه پرور شيعه، به اينكار روى آورده اند.


 
 
آخرین ویدیوها

پیام بگذارید